Panoramy sferyczne oraz wirtualne spacery i wycieczki

Tradycyjna fotografia nigdy nie odda w pełni klimatu i atmosfery danego miejsca. Ograniczenia związane z niewystarczająco szerokim kadrem sprawiają, że widzimy tylko niewielki fragment pola widzenia. Panorama sferyczna dzięki swojej interaktywnej formie pozwala na obejrzenie każdego obiektu tak jakby się w nim rzeczywiście przebywało i niemalże przenosi użytkownika w wybrane miejsce.
Panorama 360 stopni to tak naprawdę multimedialna prezentacja umożliwiająca w interaktywny sposób rozglądanie się w dowolnym kierunku, a więc oglądanie pełnej przestrzeni otaczającej obserwatora oraz przemieszczanie się w wirtualnym terenie poprzez przechodzenie do innych okien panoramy.

Można przedstawić Użytkownikom otoczenie i wnętrza firmy.
Panoramy sferyczne i spacery wirtualne są idealną formą prezentacji dla domów weselnych, hoteli, pensjonatów, Firm posiadających ogródki wystawowe, architektów wnętrz, deweloperów, obiektów sportowych, urzędów, uczelni wyższych, itp.

Z pojedynczych panoram sferycznych możemy zbudować tzw. wirtualną wycieczkę.


Jak zrobić panoramę sferyczną.

Do zrobienia zdjęć, które wykrzystamy do utworzenia panoramy potrzebujemy minimum dwóch rzeczy: aparatu fotograficznego i statywu.

Najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie obiektywu szerokokątnego. Osobiście używamy Samyanga 8mm z body Nikona. Szeroki kadr obiektywu pozwala na wykonanie kilku zdjęć wokół siebie oraz zdjęcia zenitu i nadiru (góra i dół).
Utrudnieniem na drodze do wykonania poprawnej panoramy bywa błąd paralaksy. Bywa, ponieważ często nie widzimy niedoskonałości złożonej panoramy - w przypadku zrobienia panoramy obiektów bardziej oddalonych, gdzie na zdjęciach praktycznie nie występuje pierwszy plan. Inaczej już jest, gdy robimy panoramę wnętrza małego pokoju.
Ale, czym jest ten błąd paralaksy? Najprościej mówiąc musimy dążyć do tego aby obiekty z pierwszego planu zasłaniały obiekty z drugiego planu zawsze w taki sam sposób - niezależnie od obrotu aparatu.
Rozwiązaniem jest znalezienie punktu nodalnego, czyli miejsca w którym przecinają się w obiektywie promienie światła zanim trafią na matrycę. Na statyw musimy założyć specjalną głowicę panoramiczną, dzięki której aparat nasz będzie się obracał wokół punktu nodalnego.

Łączenie zdjęć.

Wykonane fotografie łączymy w specjalistycznym oprogramowaniu. Połączoną panoramę zazwyczaj musimy poddać dodatkowej obróbce w programie graficznym np. Adobe Photoshop. Tam często retuszu wymaga nadir.
Jeżeli mamy kilka panoram możemy utworzyć wirtualną wycieczkę. Do tego typu rzeczy wymagane jest odpowiednie oprogramowanie. Ostatnią rzeczą jest wybór formatu eksportowanego pliku. Najbardziej popularne to obecnie Flash lub HTML5.


linki   Google+
Scroll ↓